Afgelopen week dan eindelijk voor het eerst in de dierentuin geweest. Want na bijna 2 jaar in Berlijn wordt het toch wel tijd voor dit soort dingen. We hebben heel erg veel Disney dieren herkend, zoals hier Pumbaa. Het was overduidelijk een mannetje, en daarom waarschijnlijk alleen op zijn weilandje.
Wat me opviel, is dat de dierentuin wel heel groen is, maar verder erg ouderwets qua opzet. Veel kleine hokken en stukjes grond, in plaat van bijvoorbeeld een grote savanne met alle ‘Afrikadieren’. De luipaarden werden allemaal in eigen kooien gehouden, behalve de mama met 2 kleintjes. Read More »
Dip. Dip doet altijd alsof ze ontzettend veel te doen heeft. De kooi met stro ‘opruimen’ (lees: het van de ene kant naar de andere kant schuiven), gaten in karton knagen, haar hoofd stoten omdat ze af en toe een tic heeft, enz enz.
Ik heb een poging gedaan om een filmpje van haar te maken (wel even het geluid aan doen). Het is wel een beetje donker, want ja, een bijna zwarte muis zie je natuurlijk niet zo goed.
Had ik vorige week alleen Splinter voorgesteld, vandaag (dan eindelijk) de rest van de troep. Ja. De rest. We hebben niet 1 maar 3 nieuwe kleine schattige muisjes. Arme Big.
De kennismaking ging niet geheel van harte. Big heeft haar ware aard boven laten komen en gaat nu door het leven als Terror Big. De echte kennismaking hebben we in de badkuip laten plaatsvinden, zodat er geen andere luchtjes waren behalve die van hunzelf. Big vond het wel interessant, maar moest meteen duidelijk maken dat zij de grootste, sterkste en lompste van het stel is. Smurf (zie foto) was het daar niet zo mee eens en heeft dus flinke aanvaringen met Big gehad. Nu lijkt ze haar positie wel te accepteren.
Het is grappig dat muisjes, hoe klein ze ook zijn, toch verschillende karakters hebben. Smurf en Splinter zijn ontzettend ondernemend en nieuwsgierig en ze klimmen graag over ons heen. Dip (zwart van boven, wit van de onderkant) is een beetje bangig maar kan wel weer goed met Big overweg.